W choreografiach cheerleadingu ustawienia i spacing są bardzo ważne. Zarówno w cheerleadingu tanecznym (perfomance cheer i pom dance), a także w tym akrobatycznym.
Karta ocen perfomance cheer jasno mówi o tym, że spacing jest jednym z ocenianych komponentów wykonywanej choreografii. Dlaczego? Ponieważ zawiera osobną ocenę właśnie spacingu!
Warto kartę ocen traktować jako przewodnik po sezonie trenerskim! Dlaczego? Bo bardzo jasno wskazuje, co jest oceniane i nad czym trzeba pracować.
Czym jest spacing? Karta ocen perfomance cheer ICU
Karta ocen jasno mówi, że sędziowie oceniają jak bardzo/czy odległości między zawodnikami są POPRAWNE (eng. correct). Karta ocen z założenia nie zakłada, że te odległości między zawodnikami muszą być równe. Ponieważ mówi o poprawnych ustawieniach, a nie równych. Jednak, czym są poprawne ustawienia? Właśnie takie, gdzie odległości między zawodnikami są równe, CHYBA ŻE wymaga tego choreografia, czy brak równych odstępów ma sens choreograficzny.
Dlaczego uważa się, że równe odległości są tymi prawidłowymi? Ponieważ cheerleading ma być przyjemny do oglądania, ma dawać niezakłóconą rozrywkę, a nasz mózg kocha symetrię (przeczytaj też artykuł o ustawieniach). Nasze mózgi są leniwe i nie lubią zużywać dodatkowej energii, aby domyślać się, dlaczego ktoś stoi inaczej niż reszta. Dlatego ogólnie uważa się, że równe odległości są tymi poprawnymi. ALE, cheerleading ma być zaskakujący dla widza, ma być ekscytujący a nie monotonny i właśnie te zaskoczenia i nieoczywiste rozwiązania dodają często efektu WOW.
Warto jednak postawić tutaj na balans. Zadbaj o komfort odbiorców, ale z efektem WOW.
Pójście pod prąd, bycie zbyt “awangardowym” nie zawsze się opłaca. Pamiętajmy o jednym, że startując w turniejach, gdzie są pewnego rodzaju trendy, warto się w nie generalnie wpisać- nie mówię tutaj o kopiowaniu innych choreografii, ponieważ wszyscy mieliby te same ustawienia i spacing, ale o to, aby jednak zadbać o równe odległości pomiędzy zawodnikami, a jeśli odchodzimy od tej reguły, to musi mieć to choreograficzny sens.
Jaka jest różnica pomiędzy Spacingiem a ustawieniami?
W karcie ocen kwestie potocznie określanych “ustawień” są w dwóch miejscach. W kategoriach: wykonanie grupowe- spacing i choreografia- ustawienia.
Dlaczego tak jest i skąd wynika na różnica?
Spacing- to ocena jak zawodnicy wykonują dane ustawienia, a także czy trzymają prawidłowe (najczęściej symetryczne, ale o tym było wyżej) odległości w ustawieniach, a także podczas ich zmian, czyli tzw. tranzycji, kiedy przechodzimy z jednego ustawienia do drugiego.
Właśnie dlatego spacing jest w dziale karty ocen- WYKONANIE GRUPOWE.
Natomiast Ustawienia (formations) są w dziale CHOREOGRAFIA, czyli sędziowie dają jasny komunikat do trenera/choreografa (o różnicach przeczytasz tutaj).
Ustawienia / formacje umieszczone są w komponencie Staging- czyli wykorzystanie parkietu i efekty wizualne. Karta ocen ICU jasno mówi, że tutaj oceniamy wykorzystanie parkietu oraz “niewidzialne” przejścia. Jako “niewidzialne” przejścia można uznać takie, które następują szybko, niespodziewanie, nie są zakłócone zderzeniami zawodników. Czasy się zmieniły i wielkie zmiany ustawień, które trwają dwie, trzy ósemki już nie licują z klimatem perfomance cheer. Taka sytuacja może mieć miejsce jeśli mamy drużynę małych dzieci, ale też nie sądzę, aby był to dobry pomysł.
Zatem staging- to jest wykorzystanie parkietu a spacing- wykonanie tych ustawień.
Jak uzyskać prawidłowy spacing?
Odpowiedź nie jest jednoznaczna i oczywista, ponieważ każda sytuacja jest inna. Każdy zespół jest inny i każda choreografia też.
Oto kilka porad jak poprawić spacing:
1. Jeśli Twoja drużyna łatwo się rozprasza nie dodawaj do choreografii długich przejść.
2. Unikaj długich zmian ustawień. Długich w kontekście dystansu do pokonania, a nie bitów które mijają. Długa droga do pokonania oznacza wiele możliwości pomyłek np. zmian odległości pomiędzy zawodnikami, zderzenia z innymi zawodnikami, podbieganie.
Aby zmiany ustawień były płynniejsze i bardziej niespodziewane rób je częściej.
3. Zadbaj o to, aby zawodnicy szli do rytmu (wykorzystanie synkopy jest ok). Po pierwsze ruch będzie bardziej jednolity, a po drugie pokonywana odległość będzie mniej więcej spójna.
4. Jeśli okazuje się, że w choreografii musisz jednego zawodnika “przeprowadzić” przez całą scenę, skomponuj tak zmiany ustawień, aby nie było widać, że ten jeden zawodnik przechodzi przez cały parkiet. Jeśli umiejętności na to pozwalają, a także dana kategoria, w której startujemy, możemy przejść elementem akrobatycznym, który przenosi zawodnika w przestrzeni jak aerial, przerzut bokiem, przewrót w przód ect.
5. Aby unikać efektu biegania- używaj sektorów! Podziel zawodników od pierwszego ustawienia na kilka sektorów i zmiany ustawień pojedynczego zawodnika układaj w danym sektorze. Zmiany sektorów dla zawodników lub duże zmiany w ustawieniach zrób maksymalnie 3-4 na choreografię. Więcej o sektorach mówimy na naszych kursach trenerskich.
6. Jeśli w Twojej drużynie są duże różnice wzrostu wśród zawodników, to tempa i odległości w kontekście przejść postaraj się ustawić w stosunku do najniższych osób, ponieważ robione przez nich kroki są najmniejsze. Aby uniknąć podbiegania weź pod uwagę jakie odległości są REALNE do pokonania zachowując tempo wykonywanych kroków.
7. Jeśli planujesz zrobić zmiany ustawień poprzez elementy akrobatyczne jak przejścia w przód, czy przerzuty bokiem weź również pod uwagę jaki realny dystans pokonują konkretni zawodnicy. Różnice w pokonywanym dystansie mogą wynikać z ich wzrostu, rozciągnięcia, gibkości.
Przykład: chcesz zrobić zmianę ustawienia poprzez przejście przodem, a po jego zakończeniu zawodnicy od razu pokazują kombinację ruchów pom na różnych poziomach w jednym ustawieniu. Czyli zamysł jest taki, że przejście kończymy na ósme uderzenie w ósemce, a różne pozycje rąk są na pierwszy bit w kolejnej ósemce. Jeśli zawodnicy pokonują różne odległości jednym przejściem w przód, to dobry pomysłem będzie dodanie kroku lub dwóch (dla wszystkich), podczas których wszyscy zajmą stosowne miejsce
Podsumowanie
Najkrócej można podsumować, że spacing to jest wykonanie ustawień i zmian formacji. Ich czystość, precyzja. Im więcej zmian ustawień, tym choreografia jest bardziej atrakcyjne. Należy tutaj mieć na uwadze możliwości drużyny.
Autor: Małgorzata Wrońska
Masz więcej pytań? Napisz do nas